Ένα μέρος του ήθελε να κρατήσει τον θυμό του, να την απορρίψει ευθέως και να την κάνει να νιώσει το κεντρί της απόρριψης. Αλλά ένα άλλο κομμάτι του, αυτό που είχε θεραπευτεί και μεγαλώσει με τα χρόνια, αναγνώρισε την ευκαιρία να κλείσει το θέμα.
Μια τεταμένη σιωπή γέμισε το δωμάτιο καθώς ο Λούκας σκεφτόταν την επόμενη κίνησή του. Μπορούσε να δει την απόγνωση στα μάτια της Άριελ και ήξερε πώς ήταν να βρίσκεσαι στον πάτο. Πήρε μια βαθιά ανάσα, αφήνοντας το παρελθόν να φύγει με έναν τρόπο που δεν είχε φανταστεί ότι ήταν εφικτός.