Καθώς η Άριελ έφυγε από το δωμάτιο, ο Λούκας ένιωσε να τον κυριεύει μια αίσθηση κλεισίματος. Ένιωσε τεράστια υπερηφάνεια που αντιμετώπισε το παρελθόν του και επέλεξε να το ξεπεράσει. Συγχωρώντας την Άριελ, έβαλε τέλος στον φαύλο κύκλο της σκληρότητας.
Είχε επιτέλους ξεπεράσει τον πόνο των σχολικών του χρόνων. Με μια ανανεωμένη αίσθηση του σκοπού, ο Λούκας επέστρεψε στη δουλειά του, γνωρίζοντας ότι είχε κάνει το σωστό. Εκείνη τη στιγμή, ο Λούκας ήξερε ότι δεν καθοριζόταν πλέον από το παρελθόν του, αλλά από τη δύναμη και την καλοσύνη που κουβαλούσε στο μέλλον του.