Ο κύκλος επαναλήφθηκε τις επόμενες μέρες. Κάθε αναφορά από το σχολείο έφερε την υπογραφή του Κόνορς, κάθε σημείωση άλλη μια μελανιά στο μητρώο της Νταϊάν. Η Κάρολ αναρωτιόταν αν οι δάσκαλοι συνειδητοποιούσαν πόση δύναμη ασκούσαν -ή αν τους ενδιέφερε. Η ιστορία, όπως φάνηκε, είχε έναν σκληρό τρόπο να γυρίζει πίσω.
Στα μέσα της εβδομάδας, η υπομονή της Νταϊάν έσπασε. Πέταξε το σακίδιό της στην άλλη άκρη του δωματίου και φώναξε: “Γιατί να προσπαθώ, αφού ήδη με μισούν;” Η Κάρολ ανατρίχιασε με τις λέξεις, αναγνωρίζοντας την απελπισία της κόρης της τυλιγμένη σε προκλητικότητα. Ήθελε να διαφωνήσει, αλλά οι ενοχές την έκαναν να σωπάσει. Δεν είχε εύκολη απάντηση.