Εκείνο το απόγευμα, ήρθε το τηλεφώνημα. Η Νταϊάν είχε αναστατώσει ξανά την τάξη της κυρίας Κόνορς -αυτή τη φορά αρνούμενη να διαβάσει δυνατά όταν την επέλεξαν. “Κοροϊδεύει την εξουσία”, είπε, με τον τόνο της να είναι γεμάτος περιφρόνηση. Η Κάρολ ζήτησε γρήγορα συγγνώμη, δαγκώνοντας τον θυμό που ανέβηκε. Ήξερε πολύ καλά τη φωνή της: τον ρυθμό του νταή.
Όταν η Νταϊάν επέστρεψε στο σπίτι, έβραζε. “Ούτε καν προσπαθεί να το κρύψει”, ξεσπάθωσε. “Ήθελε να με φέρει σε δύσκολη θέση. Ήθελε να με κοροϊδεύουν όλοι” Η Κάρολ έσφιξε τα χείλη της, ακούγοντας χωρίς διακοπή. Σκέφτηκε τα δικά της σχολικά χρόνια, όταν το γέλιο είχε κόψει εξίσου βαθιά όσο και οι λέξεις.