Έπεσε στα γόνατα, θάβοντας το πρόσωπό της στη γούνα του. Τα δάκρυα ήρθαν καυτά και ξαφνικά. Η Σκιά την είχε σώσει ξανά. Ωστόσο, ο φόβος διαπερνούσε κάθε καρδιακό παλμό – τι θα συνέβαινε την επόμενη φορά Και τη μεθεπόμενη φορά Η αγάπη την αλυσόδεσε πάνω του, αλλά ο φόβος ψιθύριζε ότι η αλυσίδα θα μπορούσε να τους στραγγαλίσει και τους δύο.
Η Ελίζ ήξερε ότι ο χρόνος της μαζί του μπορούσε να είναι μόνο σύντομος. Κάθε πράξη προστασίας όξυνε την καχυποψία. Ο κόσμος τους συρρικνωνόταν, ένα φυτίλι που έκαιγε προς την καταστροφή. Δεν μπορούσε να αγνοήσει άλλο το αναπόφευκτο. Με δυσκολία μπορούσε να συγκρατήσει την ανάγκη του για ελευθερία. Αν δεν τον έπιαναν, θα τον εξόντωναν οι άνθρωποι. Ανατρίχιασε στη σκέψη.