Εκείνη έγνεψε. Πάντα έγνεφε. “Τότε ας το διορθώσουμε”, είπε απαλά. “Μπορούμε να το διορθώσουμε.” Δεν απάντησε. Δύο μέρες αργότερα, της είπε ότι μπορούσε να μείνει στον ξενώνα μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Μετά από αυτό, έπρεπε να φύγει. Το είπε ήρεμα. Σαν να ήταν ήδη αποφασισμένο.
Σαν να επρόκειτο για ένα θέμα προγραμματισμού, όχι για τη διάλυση της ζωής της. Της πρότεινε επίσης -προαιρετικά- να παραιτηθεί από την εταιρεία. Ότι έτσι θα ήταν πιο “καθαρή”. Λιγότερο άβολα για όλους τους εμπλεκόμενους. Η Αλέξις υπέγραψε την παραίτηση χωρίς αντιρρήσεις.