Χαμογέλασε καθώς έκανε την κλήση. Ο δικηγόρος του απάντησε με το πρώτο χτύπημα. Μετά σε άλλο ένα. Μετά άλλο ένα. Μέχρι το τέλος του απογεύματος, η νομική του ομάδα είχε διευρυνθεί σε κάτι που ο ίδιος περήφανα αποκαλούσε υπερβολή.
Το επόμενο πρωί, λίγο πριν τους καλέσουν μέσα, βρήκε τον Αλέξη να στέκεται κοντά στο παράθυρο στο τέλος του διαδρόμου. Ήταν μόνη της. Δεν περπατούσε. Δεν κρατούσε τηλέφωνο στο χέρι της. Απλά περίμενε. Επιβράδυνε καθώς την πλησίαζε, ρυθμίζοντας τα μανικετόκουμπά του σαν να ήταν μια συνάντηση που είχε ήδη κερδίσει.