Ο Βίνσεντ έφτασε πλαισιωμένος από εμπιστοσύνη. Οι δικηγόροι του μιλούσαν σε εξασκημένους τόνους. Αναφέρθηκαν σε εκτιμήσεις, προβλέψεις, δομές ιδιοκτησίας – πράγματα που η Αλέξις είχε κάποτε φτιάξει η ίδια. Η Αλέξις κάθισε δίπλα στον δικηγόρο της και δεν είπε τίποτα.
Όταν ήρθε η σειρά της, ο δικαστής την κοίταξε ευγενικά. Σχεδόν επιφυλακτικά. “Κυρία Ντανστ”, είπε, “τι ζητάτε με αυτή την αγωγή;” Η Αλέξις σηκώθηκε όρθια. “Διατροφή του παιδιού”, είπε. Η αίθουσα άλλαξε. Ο Βίνσεντ ανοιγόκλεισε τα μάτια. Ένας από τους δικηγόρους του έσκυψε μπροστά, συνοφρυωμένος.