Στην αρχή, ο Μπράιαν σκέφτηκε ότι επρόκειτο για μια φυσιολογική συμπεριφορά σκύλου, αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Ο Κούπερ δεν έπαιζε. Έσκαβε με παράξενη συγκέντρωση, σταματώντας κάθε λίγα δευτερόλεπτα για να χώσει τη μύτη του στην τρύπα πριν γκρεμίσει τα νύχια του πιο γρήγορα. Ο Μπράιαν διέσχισε την αυλή. “Άφησέ το”
Ο Κούπερ δεν σήκωσε καν το κεφάλι του. Μέχρι να τον φτάσει ο Μπράιαν, υπήρχε ήδη μια τραχιά τρύπα στο μουσκεμένο έδαφος. Άρπαξε τον σκύλο από το κολάρο και τον τράβηξε πίσω. Ο Κούπερ αντιστάθηκε αμέσως, με τα πόδια του πατημένα, το σώμα του τεντωμένο προς το χώμα, με ένα χαμηλό κλαψούρισμα να χτίζεται στο λαιμό του.