Το θέαμα του κλάματός της τον διαπέρασε, αν και ο θυμός του απωθήθηκε. “Απλώς χρειάζομαι την αλήθεια”, είπε πιο ήπια, αλλά εξακολουθούσε να είναι αιχμηρός. Η Κλερ κούνησε βίαια το κεφάλι της. “Δεν μπορώ να το κάνω αυτό” Γύρισε, υποχωρώντας προς την κρεβατοκάμαρα. “Δεν μπορώ να ζήσω με κάποιον που σκέφτεται έτσι” Η πόρτα χτύπησε πίσω της.
Ο Ντάνιελ στεκόταν μόνος του στην κουζίνα, με την κάρτα χαλαρή στο χέρι του. Το σπίτι ένιωθε κούφιο, σαν να του είχαν ρουφήξει τον αέρα. Η οργή και η ντροπή στριφογύριζαν μαζί μέχρι που δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Άρπαξε το σακάκι του και βγήκε ορμητικά έξω στην κρύα νύχτα, περπατώντας χωρίς προορισμό, προσπαθώντας να ξεπεράσει τις σκέψεις του.