Κάτω από τα αμυδρά φώτα του δρόμου, ο θυμός του κατέρρευσε σε αμφιβολία. Τα δάκρυα της Κλερ αναπαράγονταν στο μυαλό του, σπάζοντας τη βεβαιότητα που είχε προσκολληθεί. Κι αν έκανα λάθος Η ερώτηση τον καταδίωκε σε κάθε του βήμα. Έβαλε τα χέρια του στις τσέπες του, με σφιγμένο σαγόνι, μισώντας το γεγονός ότι για πρώτη φορά δεν ήταν σίγουρος.
Ο νυχτερινός αέρας δάγκωνε το πρόσωπό του καθώς ο Ντάνιελ περπατούσε άσκοπα σε ήσυχους δρόμους. Τα φώτα των βεραντών άστραφταν αχνά, τα σκυλιά γαύγιζαν στο βάθος, αλλά ο κόσμος έμοιαζε άδειος. Ο θυμός του εξανεμίστηκε βήμα προς βήμα, αφήνοντας μόνο μια μασητική κενότητα. Τα δάκρυα της Κλερ επαναλαμβάνονταν στο μυαλό του, στοιχειώνοντάς τον σε κάθε του ανάσα.