Προσπάθησε να ξαναπαίξει τον καυγά διαφορετικά, τι θα γινόταν αν είχε παραμείνει ήρεμος, αν είχε κάνει ερωτήσεις αντί να φωνάζει Τι θα γινόταν αν είχε εμπιστευτεί το γέλιο της αντί να το μετατρέψει σε ενοχή Κάθε φανταστική εκδοχή κατέληγε με τον ίδιο τρόπο: τα μάτια της ορθάνοιχτα από δυσπιστία, το κεντρί που του έλεγε ότι ήταν τρελός.
Όταν επέστρεψε στο σπίτι, το σπίτι ήταν σιωπηλό. Τα φώτα ήταν σβηστά, εκτός από μια λάμψη κάτω από την πόρτα του υπνοδωματίου. Δεν μπήκε μέσα. Αντ’ αυτού, κάθισε στο σαλόνι, κοιτάζοντας τις οικογενειακές φωτογραφίες. Η Κλερ χαμογελούσε. Τα αγόρια στα γέλια. Άγγιξε την κορνίζα και αναρωτήθηκε, το κατέστρεψα αυτό