Εκείνο το βράδυ, ένας απλός φάκελος περίμενε στη βεράντα. Ο Ντάνιελ πάγωσε, κοιτώντας τον σαν να μπορούσε να εκραγεί. Τα χέρια του έτρεμαν καθώς τον σήκωνε, με την καρδιά του να χτυπάει τόσο δυνατά που νόμιζε ότι θα μπορούσαν να τον ακούσουν οι γείτονες. Το μετέφερε μέσα, γλιστρώντας στο γκαράζ για να το ανοίξει μόνος του.
Κάθισε στον πάγκο εργασίας του, με το φως να χτυπάει σκληρά το λευκό χαρτί. Τα χέρια του έπιασαν τη σφραγίδα. Ξεδίπλωσε τα αποτελέσματα αργά, με τα μάτια του να σαρώνουν τους αριθμούς που ήδη φοβόταν. Και τότε, πιθανότητα πατρότητας: 99,9%. Και τα δύο αγόρια. Οι γιοι του. Το σώμα του έπεσε, η ανακούφιση και η δυσπιστία συγκρούστηκαν σε μια σχεδόν οδυνηρή απελευθέρωση.