Εκείνο το βράδυ, η Κλερ μιλούσε ελάχιστα, αλλά πριν κοιμηθεί είπε ομοιόμορφα: “Πρέπει να σου δείξω κάτι αύριο” Ο τόνος της ήταν επίπεδος, το πρόσωπό της δυσανάγνωστο. Ο Ντάνιελ έγνεψε μουδιασμένα, αλλά το μυαλό του γυρνούσε συνεχώς πίσω στον φάκελο στο γραφείο της. Τα αγόρια ήταν δικά του, αλλά για ποιον ήταν η κάρτα Και γιατί
Το επόμενο πρωί επικρατούσε σιωπή. Η Κλερ κινήθηκε γοργά μέσα στην κουζίνα, ετοιμάζοντας τα γεύματα, αποφεύγοντας τα μάτια του. Ο Ντάνιελ παρακολουθούσε κάθε της κίνηση, ψάχνοντας για ρωγμές. Το τεστ DNA απέδειξε ότι τα αγόρια ήταν δικά του, αλλά η κάρτα εξακολουθούσε να καίει στην τσέπη του σαν σπίρτο που περίμενε να ανάψει.