Το μυαλό της Έλενας έτρεχε με φρενήρεις σκέψεις καθώς προσπαθούσε να καταστρώσει ένα σχέδιο διαφυγής. Με τον καρχαρία τίγρη να πλησιάζει, ήξερε ότι κάθε στιγμή μετρούσε.
Αγνοώντας τον παλλόμενο πόνο από τις μελανιές της και το αδυσώπητο τράβηγμα των κινήσεων της φάλαινας, σάρωσε τον ορίζοντα για οποιοδήποτε σημάδι ελπίδας μέσα στην απέραντη έκταση του ωκεανού.