Θυμήθηκε μια άλλη λεπτομέρεια, πιο πρόσφατη, την οποία είχε απορρίψει τότε. Ένας φάκελος είχε φτάσει με το ταχυδρομείο, λεπτός, κρεμ χρώματος, με ένα λογότυπο ξενοδοχείου που δεν αναγνώριζε. Δεν είχε παραλήπτη εκείνη. Τον άφησε ανοιγμένο στον πάγκο, λέγοντας στον εαυτό της ότι μάλλον επρόκειτο για αλληλογραφία που αφορούσε τη δουλειά της.
Το πρόσεξε αργότερα και αντέδρασε πολύ γρήγορα, φτάνοντας να το πάρει πριν εκείνη τελειώσει να ρωτάει τι ήταν. “Απλώς ένα λάθος στην κράτηση”, είπε, ανοίγοντάς το ήδη. Γέλασε, ελαφρά, πολύ ελαφρά, και άλλαξε θέμα. Είπε στον εαυτό της να μην ερμηνεύει νόημα σε κάτι τόσο συνηθισμένο.