Εκείνη έγνεψε, γέρνοντας ελαφρά προς το μέρος του. Πήγαν μαζί στο σπίτι – όχι φτιαγμένοι, όχι τέλειοι, αλλά με κάτι καινούργιο ανάμεσά τους: Μια αρχή που χτίστηκε με το να ακούει αντί να υποθέτει. Με φροντίδα αντί για απόρριψη. Σε υποσχέσεις που δόθηκαν με σαφήνεια αντί για λήθη. Και ο Έβαν ήξερε ότι αυτή τη φορά εννοούσε κάθε λέξη.