Η Σοφία στάθηκε στο πλάι, με την καρδιά της να χτυπάει δυνατά στο στήθος της καθώς παρακολουθούσε τους παραϊατρικούς να εργάζονται. Τα χέρια της έτρεμαν ελαφρώς και πάλευε να συγκρατήσει τα συναισθήματά της. Ένα κύμα ανακούφισης την κατέκλυσε όταν είδε τα ζωτικά σημεία του Τζο να παρακολουθούνται και τη χορήγηση γλυκόζης.
Ωστόσο, πίσω από την ανακούφιση υπήρχε ένα ενοχλητικό συναίσθημα. Εύχεται να είχε φτάσει νωρίτερα και αναρωτιέται αν θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα για να αποτρέψει την κλιμάκωση της κατάστασης σε αυτό το σημείο. Οι στιγμές που είχε περάσει περιμένοντας με τον Τζο της φαίνονταν ατελείωτες και δεν μπορούσε παρά να τις αναπαράγει στο μυαλό της, ευχόμενη για μια διαφορετική έκβαση.