"Προσπαθούσα απλώς να βοηθήσω, αφού το να σου μιλάω προφανώς δεν βοηθάει", απάντησε, με τη φωνή του να έχει μια χροιά από ένα μείγμα έκπληξης και απογοήτευσης. Ο Καρλ απέσυρε το χέρι του από την τσάντα του και γύρισε πίσω, νιώθοντας έναν συνδυασμό δυσπιστίας και αγανάκτησης. Αναρωτήθηκε πώς μπορούσε κάποιος να είναι τόσο αγενής.
Ο Καρλ αποφάσισε ότι το καλύτερο που είχε να κάνει ήταν να παραμείνει ευγενικός και να μείνει στον εαυτό του. Ήθελε να ξεχάσει το όλο θέμα και να είναι απλά ο καλύτερος άνθρωπος. Παίρνοντας μια βαθιά εισπνοή - ένα μακρύ, αργό "πφφφφ" - έκλεισε τα μάτια του και άφησε ένα απαλό "πφφφφ" καθώς εκπνέει. Προσπάθησε να θυμηθεί αυτό που έλεγε πάντα ο δάσκαλός του για την ενσυνειδητότητα σχετικά με το να αφήνεις να φύγουν τα πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις. Πάνω που είχε αρχίσει να χαλαρώνει και να αφήνει τις σκέψεις του να παρασύρονται - ξαφνικά, η γαλήνια στιγμή του διαλύθηκε από ένα δυνατό "χτύπημα" στην πλάτη του. Η απότομη κλωτσιά διέσπασε την ηρεμία του, τραβώντας τον απότομα πίσω στην απογοητευτική πραγματικότητα.