Όταν τα βήματα επιτέλους απομακρύνθηκαν, ο Κάλντερ άφησε μια μακρά εκπνοή. Δεν ήταν εντελώς ανακουφισμένος- υπολόγιζε εκ νέου. Ο Έβαν τον παρακολουθούσε με ανησυχία. Ο Κάλντερ αντέδρασε σαν κάποιος που είχε συνηθίσει να τον κυνηγούν, χωρίς να εκπλήσσεται από την παρακολούθηση, αλλά ενοχλημένος από τη χρονική στιγμή της. Και συνέχισε να κοιτάζει τον Έβαν παράξενα. Ήταν ενοχές
Ο Έβαν ψιθύρισε: “Γιατί φεύγουν;” Ο Κάλντερ δεν δίστασε. “Επειδή περιμένουν να φύγεις”, είπε απλά. “Σε χρειάζονται να λείψεις μόνο για λίγες ώρες” Να φύγουν Για ποιο λόγο Ο Έβαν ένιωσε το πάτωμα να μετακινείται από κάτω του. Ο Κάλντερ μίλησε σαν να γνώριζε όλο το σχέδιο των ανδρών, σαν να το είχε ξαναζήσει.