Με ανανεωμένη ελπίδα, η Χάνα και ο Πίτερ μάζεψαν γρήγορα τα μικροσκοπικά πλάσματα στους αυτοσχέδιους μεταφορείς τους. Το αρκουδάκι πάντα στεκόταν εκεί κοντά, με τα μάτια του προσεκτικά και τη στάση του έτοιμη. Απαλά, η Χάνα σήκωσε το τελευταίο χνουδωτό ζωάκι και το τοποθέτησε στο στόμα της αρκούδας πάντα που περίμενε. Η αρκούδα πάντα έσφιξε απαλά, με το σαγόνι της τρυφερό αλλά ασφαλές γύρω από το πολύτιμο φορτίο.
Βιαστικά, η απίθανη τριάδα βγήκε από το σκοτεινό δάσος, επιστρέφοντας γρήγορα προς το νοσοκομείο. Το μυαλό της Χάνα στριφογύριζε από ερωτήσεις – θα ήταν καλά τα πλάσματα Τι ακριβώς ήταν, σίγουρα δεν ήταν μικρά αρκουδάκια πάντα. Αλλά έκρυψε την περιέργειά της, επικεντρώνοντας την προσοχή της στο να τους παρασχεθεί ιατρική φροντίδα το συντομότερο δυνατό.