Είδε φευγαλέα τις σιλουέτες των ανδρών που ήταν σκυμμένοι πάνω από ένα αυτοσχέδιο τραπέζι, με τα τουφέκια τους να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Κοντά τους, μια ολόκληρη στοίβα από παράνομες γούνες μαρτυρούσε σιωπηλά τις προηγούμενες δολοφονίες. Οι παλμοί του Νόλαν χτυπούσαν δυνατά, φανταζόμενος τι τύχη θα περίμενε τη μητέρα της πολικής αρκούδας αν αποτύγχανε απόψε.
Ανάμεσα σε κιβώτια και την άκρη μιας σκηνής, είδε το μικρό που βρισκόταν σε κλουβί. Η καρδιά του έσφιξε στη θέα της μικροσκοπικής μορφής του, που έτρεμε πάνω στα σιδερένια κάγκελα. Είπε στον εαυτό του να παραμείνει συγκεντρωμένος, να αγνοήσει τον μουδιασμένο φόβο και να εμπιστευτεί το ένστικτό του για να παραμείνει αθέατος.