Η Κλερ κάθισε απέναντι από τη Μπρουκ, με τη φωνή της να ξεπερνάει μετά βίας τον ψίθυρο. “Γιατί;” ρώτησε. “Γιατί μου το κάνεις αυτό;” Η Μπρουκ κοίταξε το τραπέζι για πολλή ώρα προτού απαντήσει. “Δεν έπρεπε να είναι δραματικό”, είπε. “Ήταν γραφτό να είναι αργό. Διακριτικό. Αρκετά σταδιακό ώστε κανείς να μην το αμφισβητήσει” “Να αμφισβητήσει τι;” Η Κλερ πίεσε. “Ότι αγωνιζόσουν”, είπε η Μπρουκ.
“Ότι το σώμα σου δεν μπορούσε να ακολουθήσει. Ότι χρειαζόσουν βοήθεια. Επίβλεψη” Το σαγόνι της έσφιξε. “Μόλις οι άνθρωποι αρχίσουν να το πιστεύουν αυτό, όλα τα άλλα ακολουθούν” Τους είπε τα πάντα μετά από αυτό. Πώς ο Ντάνιελ είχε κρυφακούσει το τηλεφώνημα της Κλερ με τον πατέρα της εβδομάδες νωρίτερα.