Για τη Μαρί, η επιστροφή των αποταμιεύσεών της δεν ήταν μόνο οικονομική ανακούφιση, αλλά και συναισθηματική θεραπεία. Κρατώντας την επιταγή, ένιωσε το πνεύμα της να ανακτά τη δύναμη που είχε κλονιστεί από την απάτη εκείνης της νύχτας. Ένα βράδυ, κοίταξε τον Danny, με τα μάτια της να λάμπουν από υπερηφάνεια και ευγνωμοσύνη.
“Δεν είναι τα χρήματα, ξέρεις. Είναι η γνώση ότι υπάρχουν άνθρωποι σαν εσένα και τον Άλεξ που αγωνίζονται για ανθρώπους σαν εμένα”, είπε απαλά, απλώνοντας το χέρι της για να τον κρατήσει. Ο Ντάνι έσφιξε το χέρι της και πάλι, μοιράζοντας μια ήσυχη στιγμή κατανόησης.