Η Έμιλι κρυφοκοίταξε από τον διάδρομο, κρατώντας την αρκούδα της. “Μη θυμώνεις, μπαμπά. Ο παππούς μου έλεγε ιστορίες. Είπε ότι είσαι γενναία και ότι είναι περήφανος για σένα” Τα γόνατα του Μάικλ λύγισαν. Η λέξη -ο παππούς- έπεσε σαν χτύπημα. Η κόρη του είχε γνωρίσει τον άνθρωπο που είχε ορκιστεί να μην ξαναδεί ποτέ.
Η Σάρα σκούπισε τα δάκρυά της. “Έπρεπε να σου το είχα πει. Αλλά φοβόμουν – φοβόμουν ότι θα ένιωθες προδομένη, φοβόμουν ότι θα με μισούσες που τον άφησα κοντά μου. Ορκίστηκε ότι δεν θα σε ανάγκαζε ποτέ να τον δεις. Ήθελε απλώς να βοηθήσει, να αποδείξει ότι δεν είναι ο άνθρωπος που θυμάσαι”