Όταν ο Λίαμ τελείωσε, ο Βανς ένιωσε μια οικεία ανατριχίλα. Το μοτίβο ταίριαζε πάρα πολύ καλά. Ήταν οι ίδιοι εργολάβοι για τους οποίους είχε ακούσει φήμες. Οι ίδιοι δρόμοι. Τα ίδια χέρια και στις δύο πλευρές του νόμου. Ο Άνταμ είχε μπει σε έναν ιστό που είχε ήδη γυρίσει πολύ πριν πάρει το τιμόνι.
Οι Εσωτερικές Υποθέσεις άκουσαν την ηχογραφημένη κατάθεση του Λίαμ με αδιάφορα πρόσωπα. Όταν τελείωσε, κανείς δεν μίλησε. “Παλιά υπόθεση. Παλιός φάκελος”, είπε ένας από αυτούς. “Πολλοί άνθρωποι υπέγραψαν γι’ αυτό” Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: το να ξανανοίξουν την υπόθεση σήμαινε να κατηγορήσουν τους δικούς τους.