Άνθρωπος περπατάει 20 μίλια για να "δουλέψει" μέχρι που μια μέρα τον ακολουθεί αστυνομικός και βλέπει το γιατί

Τον ανάγκασα να βάλει τα χέρια του πίσω από την πλάτη του, καθώς με πάλευε, ο πανικός ξεχείλιζε από μέσα του σε σπασμένες εκρήξεις. "Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, δεν πήρα τίποτα!" Οι χειροπέδες έκλεισαν, το μέταλλο δάγκωνε τους καρπούς του, καθώς οι δυνάμεις του εξαντλούνταν.

"Γιατί έτρεξες;" Απαίτησα, με την αναπνοή μου ακόμα βαριά στο στήθος μου. "Γιατί να φύγεις αφού δεν έχεις τίποτα να κρύψεις;" Κούνησε δυνατά το κεφάλι του, με δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό του. "Δεν ήξερα - απλά..." Σταμάτησε, οι λέξεις κατέρρευσαν από μόνες τους. Έσκυψα πιο κοντά. "Με θυμάσαι;" Ρώτησα. "Από τις προάλλες;"