Οι πρώτες τρύπες εμφανίστηκαν αφού η Λόρα τελείωσε τη φύτευση του παρτέρου. Ήταν έξι ή επτά, κοντά στον πίσω φράχτη. Υπέθεσε ότι τα ποντίκια είχαν σκάψει εκεί κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ο Ντάνιελ σκέφτηκε ότι ίσως να είχαν τυφλοπόντικες, αν και η Λόρα επισήμανε ότι δεν υπήρχαν ανυψωμένοι τούνελ ούτε σωροί χώματος. Κανείς από τους δύο δεν ανησύχησε αρκετά ώστε να καλέσει κάποιον.
Η Λόρα γέμισε τις τρύπες με χώμα και πάτησε το έδαφος για να το ισιώσει. Δύο μέρες αργότερα, εμφανίστηκαν τρεις νέες τρύπες δίπλα στην αποθήκη. Στη συνέχεια, εμφανίστηκε άλλη μία κοντά στο μονοπάτι. Ένας γείτονας υπέθεσε ότι επρόκειτο για έντομα που φωλιάζουν στο έδαφος, οπότε η Λόρα έψαξε στο διαδίκτυο και αγόρασε ένα ακίνδυνο απωθητικό. Εγκατέστησε μάλιστα και μια κάμερα κήπου κατά τη διάρκεια της νύχτας. Το επόμενο πρωί, το βίντεο έδειχνε ένα ρακούν να διασχίζει το γκαζόν. «Ορίστε», είπε ο Ντάνιελ. «Το μυστήριο λύθηκε.» Η Λόρα ήθελε να τον πιστέψει.
Όμως οι τρύπες συνέχιζαν να εμφανίζονται. Μερικές εμφανίζονταν σε μέρη που το ρακούν δεν είχε πλησιάσει ποτέ. Άλλες επανεμφανίζονταν αφού η Λόρα τις είχε γεμίσει. Άρχισε να τις σημαδεύει με ξυλάκια για να μπορεί να δει αν ο αριθμός τους αυξανόταν. Μέσα σε μια εβδομάδα, τα ξυλάκια ήταν διάσπαρτα σε όλη την αυλή. Το πιο παράξενο ήταν το μοτίβο. Οι τρύπες δεν φαινόταν τυχαίες. Αρκετές σχημάτιζαν χαλαρές γραμμές μέσα στο γρασίδι, σχεδόν σαν να ακολουθούσαν κάτι κρυμμένο από κάτω.