Η Ρέιτσελ επέστρεψε το επόμενο πρωί με εξοπλισμό που της επέτρεπε να ελέγξει κάτω από το γκαζόν χωρίς να σκάψει ολόκληρη την αυλή. Η Λόρα παρέμεινε στη βεράντα ενώ η Ρέιτσελ δούλευε. Μετά από μια ώρα, η Ρέιτσελ την φώναξε, αλλά την σταμάτησε πριν πατήσει στο γρασίδι. «Έκανες καλά που κάλεσες κάποιον», της είπε. «Υπάρχει ένα παλιό σύστημα θαμμένο εδώ.»
Η Λόρα έμαθε ότι μια ξεχασμένη σηπτική δεξαμενή και οι σχετικές σωληνώσεις είχαν μείνει κάτω από τον κήπο, όταν το ακίνητο είχε συνδεθεί με το κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο πριν από χρόνια. Δεν είχε αφαιρεθεί ποτέ ούτε είχε καλυφθεί σωστά. Τμήματα της τσιμεντένιας κατασκευής είχαν ραγίσει και καταρρεύσει. Το χώμα έπεφτε σιγά-σιγά στους χώρους από κάτω, αφήνοντας μικρά ανοίγματα στην επιφάνεια. Οι τρύπες που γέμιζε η Λόρα ήταν προειδοποιητικά σημάδια.
Η μυρωδιά προερχόταν από το φθαρμένο σύστημα. Η Ρέιτσελ πίστευε επίσης ότι οι κατεστραμμένες σωληνώσεις κοντά στην κοιλότητα είχαν μολύνει την εξωτερική υδροδότηση, γεγονός που εξηγούσε το καφέ, δυσάρεστο υγρό και τη μείωση της πίεσης. Η Λόρα ένιωσε κρύο όταν η Ρέιτσελ έδειξε προς το γκαζόν. Περιοχές που φαινόταν σταθερές βρίσκονταν πάνω σε αποδυναμωμένο έδαφος. «Μήπως καταρρεύσει;» ρώτησε η Λόρα. Η Ρέιτσελ κούνησε καταφατικά το κεφάλι. Για εκείνη τη νύχτα είχε προγνωστεί ισχυρή βροχή. «Αν θέλουμε να το ασφαλίσουμε», είπε, «πρέπει να ξεκινήσουμε αμέσως.»