Στο ηλιόλουστο δωμάτιο μύριζε τσάι Earl Grey και αποξηραμένη λεβάντα. Η Έβελιν έφτιαξε τα γυαλιά της, καθώς το χρυσό σκελετό τους είχε γλιστρήσει ελαφρώς προς τα κάτω στη γέφυρα της μύτης της. Στα εβδομήντα οκτώ της χρόνια, θεωρούσε τον σύγχρονο κόσμο ένα θορυβώδες και απαιτητικό μέρος και προτιμούσε την ήσυχη συντροφιά της βιβλιοθήκης του αποθανόντος συζύγου της. Το τηλέφωνό της, που βρισκόταν πάνω στο δαντελένιο πετσετάκι δίπλα στο φλιτζάνι της, εξέπεμψε έναν απότομο, επίμονο ήχο.
Η Έβελιν το πήρε στα χέρια της. Ο αντίχειράς της αιωρήθηκε πάνω από την οθόνη, ενώ κοίταζε με μισόκλειστα μάτια την ειδοποίηση. Ήταν ένα μήνυμα, φαινομενικά από τη FedEx. «Το δέμα σας με αριθμό FX-992 κατασχέθηκε από τις Ομοσπονδιακές Τελωνειακές Αρχές. Εντοπίστηκε παράνομο λαθραίο εμπόρευμα. Απαιτείται άμεση παρέμβαση των αρχών επιβολής του νόμου. Καλέστε στο 1-800-555-0199, διαφορετικά θα αντιμετωπίσετε άμεση σύλληψη και ποινική δίωξη.»
Μια κρύα ανατριχίλα αδρεναλίνης διαπέρασε τη σπονδυλική της στήλη. «Παράνομο…;» ψιθύρισε στο άδειο δωμάτιο. Πληκτρολόγησε τον αριθμό, με τα δάχτυλά της να τρέμουν ελαφρώς. «Γεια σας;» ψιθύρισε, με τη φωνή της να σπάει. «Έ—έλαβα ένα μήνυμα. Σχετικά με ένα δέμα. Ω, σας παρακαλώ, δεν έχω στείλει κανένα δέμα στο Βέλγιο. Είναι... είναι η αστυνομία;»