Στο άλλο άκρο της γραμμής, η σιωπή ήταν ξαφνική και απότομη. Η φωνή στο παρασκήνιο σταμάτησε αμέσως. «Τι;» τραύλισε ο Μίλερ, με τη φωνή του να τρέμει καθώς η μάσκα της εξουσίας έπεφτε. «Τι είναι αυτό; Ποιος είναι;»
Η Έβελιν δεν ανοιγόκλεισε τα μάτια της. Κοίταζε τρία παράθυρα στην οθόνη της, ενώ η διεπαφή γραμμής εντολών φωτίζε το πρόσωπό της με το δροσερό, μπλε φως της καθαρής λογικής. «Θα έπρεπε να είχες προσέξει περισσότερο τα μεταδεδομένα σε εκείνο το πλαστό “Badge of Office” που μας έστειλες. Είναι αρκετά εύκολο να εξαχθούν φυσικές συντεταγμένες όταν το πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων σου δεν καθαρίζει πλήρως τα δεδομένα, κύριε Γκούπτα.»
Πάτησε ένα τελευταίο πλήκτρο — την εντολή «Enter» που αντήχησε. «Και όσον αφορά την “διοικητική πύλη” στην οποία με κατευθύνατε; Έχω ήδη στείλει ένα μικρό δικό μου φορτίο μέσω αυτής. Ο ιστότοπός σας δεν λαμβάνει πια μόνο τις πληροφορίες μου, Αξιωματικέ. Αυτή τη στιγμή ανεβάζει ένα σενάριο που κρυπτογραφεί τον τοπικό σας κατάλογο αρχείων, ενώ μιλάμε.»