Η Λόρα έβαλε την Άννα να της εξηγήσει τα πάντα με λεπτομέρεια. «Ο Ρίτσαρντ είπε ότι παρακαλούσα συνεχώς την Έλεν να γυρίσει πίσω για το παπούτσι που είχα χάσει», είπε η Άννα. Η Λόρα άνοιξε τον κατάλογο των αποδεικτικών στοιχείων στο τάμπλετ της. Οι ερευνητές είχαν ανακτήσει ένα από τα παπούτσια της Σόφι Λανγκ κοντά στο κοινοτικό κέντρο. Αυτό το γεγονός δεν είχε δημοσιοποιηθεί ποτέ. Μόνο η αστυνομία, η οικογένεια της Σόφι και κάποιος που είχε εμπλοκή θα το γνώριζαν.
Η Άννα έτριψε σιγά-σιγά τα χέρια της μεταξύ τους. «Θυμήθηκα λίγα πράγματα όταν το είπε αυτό. Τα κλάματα. Το ότι κρατούσα το χέρι της Έλεν. Το ότι ήθελε το παπούτσι μου. Αλλά αν δεν υπήρχε τίποτα στο διαδίκτυο, πώς θα μπορούσαν να το ξέρουν;» Είπε ότι προσποιήθηκε ότι δέχτηκε την ιστορία τους, και μετά έφυγε πριν ξημερώσει με μετρητά, το κινητό της και φωτογραφίες των εγγράφων του υπουργικού συμβουλίου. Επιβιβάστηκε σε ένα λεωφορείο με προορισμό την πατρίδα της Σόφι. Μια ώρα αργότερα, το σκούρο σεντάν του Ρίτσαρντ εμφανίστηκε πίσω από το λεωφορείο.
Σε έναν χώρο εξυπηρέτησης, η Άννα βγήκε κρυφά από μια άλλη έξοδο και άφησε το λεωφορείο να φύγει. Ήλπιζε ότι ο Ρίτσαρντ θα το ακολουθούσε. Αντ’ αυτού, αργότερα είδε το αυτοκίνητό του κατά μήκος του παράδρομου. «Τότε ήταν που έτρεξα», είπε. Διέσχισε προς τον αυτοκινητόδρομο, γιατί η κυκλοφορία της φαινόταν πιο ασφαλής από έναν έρημο δρόμο. Το κινητό της έμεινε χωρίς μπαταρία. Η ζέστη και η εξάντληση την κυρίευσαν. «Και μετά ξύπνησα εδώ.» Τότε άνοιξε η πόρτα. Μπήκε ένας άλλος ντετέκτιβ κρατώντας ένα φάκελο. Η Λόρα ήξερε τι περιείχε.