«Αυτή τη στιγμή ξεκουράζεται», απάντησε η Ντενίζ. Ο Γκραντ την ευχαρίστησε και επέστρεψε στο δωμάτιο 12. Λίγο αργότερα, η Ντενίζ έφερε το έντυπο για το πιστοποιητικό γέννησης. «Πρέπει απλώς να επιβεβαιώσουμε μερικές λεπτομέρειες για τη Ρούθι», εξήγησε. Ο Γκραντ προσφέρθηκε να βοηθήσει την Κέιλα να το συμπληρώσει. «Τα χέρια της τρέμουν ακόμα λίγο», είπε, κοιτάζοντας τη σύντροφό του. «Θέλεις να γράψω εγώ;»
Η Κέιλα κούνησε το κεφάλι, και ο Γκραντ άρχισε να συμπληρώνει τα στοιχεία. Έγραψε το όνομά του στο πεδίο που προοριζόταν για τον πατέρα της Ρούθι και μετά έδωσε το μπλοκ σημειώσεων στην Κέιλα. «Απλά έλεγξε τα πάντα πριν υπογράψεις, γλυκιά μου.» Εκείνη μελέτησε το έντυπο για μια στιγμή και πρόσθεσε την υπογραφή της. Όταν η Ντενίζ το παρέλαβε, παρατήρησε δύο μικροσκοπικές λέξεις γραμμένες με μολύβι δίπλα στην υπογραφή: «όχι αυτός».
Η Ντενίζ σήκωσε το βλέμμα, αλλά η Κέιλα είχε ήδη στρέψει το βλέμμα της στη Ρούθι. Μήπως είχε γράψει αυτές τις λέξεις σκόπιμα; Μήπως αναφερόταν στον πατέρα του μωρού; Ο Γκραντ άπλωσε το χέρι του προς το μπλοκ σημειώσεων. «Θα ήταν πιο εύκολο αν το παρέδιδα εγώ αυτό;» Η Ντενίζ κούνησε το κεφάλι. «Θα το φροντίσω εγώ.» Χαμογέλασε. «Τέλεια. Ένα πράγμα λιγότερο για να ανησυχούμε.»