Ο σκύλος K9 συνεχίζει να γαβγίζει προς τα δεμάτια άχυρου… Ο αστυνομικός χλωμιάζει όταν ανοίγει ένα από αυτά

Το φορτηγάκι έφτασε με την ταχύτητα της αδράνειας στο χαλίκι του πάρκινγκ, σηκώνοντας ένα σύννεφο λευκής σκόνης. Ο Ράιαν έβαλε το φρένο στάθμευσης, ενημέρωσε μέσω ασυρμάτου το κέντρο για τη θέση του και έριξε μια ματιά στον συνεργάτη του. Οι μύες του Ντιούκ ήταν σφιγμένοι κάτω από το σκούρο παλτό του, τα μάτια του καρφωμένα στο πίσω μέρος του ρυμουλκούμενου μέσα από το τζάμι. Ο Ράιαν βγήκε έξω στην αποπνικτική ζέστη και πλησίασε το φορτηγό από την πλευρά του συνοδηγού. 

Ο οδηγός, ο Καρλ, έσκυψε έξω από το παράθυρο με απόλυτη άνεση. Φορούσε ένα χαλαρό χαμόγελο, ακουμπώντας τον έναν αγκώνα του στο πλαίσιο της πόρτας, εκπέμποντας μια εκλεπτυσμένη αυτοπεποίθηση. Ο Καρλ παρέδωσε την άδεια οδήγησής του χωρίς να χάσει ούτε στιγμή, γελώντας χαλαρά για το χαλαρό λουράκι. Εξήγησε ότι μετέφερε ζωοτροφές σε ένα κοντινό ράντσο, απαντώντας με άνεση σε κάθε ερώτηση με σαφείς και γοητευτικές λεπτομέρειες. 

Τίποτα στον Καρλ δεν προκάλεσε την παραμικρή υποψία. «Άκου τι θα κάνουμε», είπε ο Ράιαν, κάνοντας ένα βήμα πίσω. «Ας στερεώσουμε τον κεντρικό ιμάντα για να μην πέσει κανένα δέμα». Ο Καρλ κατέβηκε από την καμπίνα, απόλυτα χαλαρός, και έριξε ένα αστείο για τους μεσημεριανούς ελέγχους στον αυτοκινητόδρομο, καθώς περπατούσαν προς το πίσω μέρος.