Ένας σκύλος της αστυνομίας αρνήθηκε να υπακούσει στις διαταγές – αλλά αυτό που έκανε αντ’ αυτού έκανε έναν ενήλικα άνδρα να κλάψει

Ο Νόα παρκαράει απότομα το περιπολικό κοντά στην αψίδα της πλατείας και πατά το ηλεκτρονικό κουμπί για το κλουβί του σκύλου. Η πόρτα ανοίγει και ο Άξελ πετάγεται στα βρεγμένα λιθόστρωτα σαν μια σκοτεινή αστραπή, με την καυτή του ανάσα να σχηματίζει ατμό στον ψυχρό αέρα. Μπροστά, μια ψηλή, επιβλητική φιγούρα στέκεται ακριβώς δίπλα στην άκρη του κεντρικού σιντριβανιού.

Με φαρδιούς ώμους και ντυμένος με ένα βαρύ σκούρο μπουφάν, ο άνδρας είχε ένα σκληρό, εκφοβιστικό ύφος χαραγμένο στο πρόσωπό του. Ακριβώς στα πόδια του, που φορούσαν στρατιωτικές μπότες, βρισκόταν μια βαριά μαύρη τσάντα από καμβά. «Να ’τος», σκέφτηκε ο Νόα, καθώς η αδρεναλίνη έτρεχε στις φλέβες του. Σταμάτησε για να πάρει την τσάντα.

Ο Νόα έβγαλε το όπλο του από τη θήκη, βγαίνοντας στην ανοιχτή πλατεία κρατώντας το σφιχτά και με τα δύο χέρια. «Αστυνομία του Πίτσμπουργκ! Μην κουνηθείτε! Ψηλά τα χέρια!» Ο ευρύσωμος άνδρας δεν αντέδρασε. Δεν γύρισε ούτε σήκωσε τα χέρια του. Απλώς στεκόταν εκεί πάνω από την τσάντα, με το σαγόνι του σφιγμένο σε μια άκαμπτη, απειλητική γραμμή.