Μετά από λίγα δευτερόλεπτα, ο άνδρας έστρεψε το τηλέφωνο προς τον Νόα. «Με λένε Ρέιμοντ. Πριν από τρία χρόνια, έπεσα θύμα κατάρρευσης κτιρίου κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης διάσωσης. Έχασα τη φωνή μου και το μεγαλύτερο μέρος της ακοής μου. Μέσα στο χάος, ο πιστοποιημένος σκύλος υπηρεσίας μου χωρίστηκε από εμένα ενώ βρισκόμουν στην εντατική. Μου είπαν ότι ο σκύλος μου παραδόθηκε και βρήκε νέο σπίτι μέσω ενός οργανισμού, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να τον εντοπίσω.»
Ο Νόα κοίταξε το μήνυμα, με την ανάσα να του κόβεται. Έσκυψε προς τη στρατηγική ζώνη του Άξελ και γύρισε την ταυτότητα του τμήματος. Κάτω από τη σφραγίδα της αστυνομίας βρισκόταν ο αρχικός κωδικός εισαγωγής του σκύλου από το κέντρο διάσωσης.
Ο Ρέιμοντ άρχισε πάλι να πληκτρολογεί, με τους αντίχειρές του να κινούνται γρήγορα, ενώ τα δάκρυα γέμιζαν τα μάτια του. «Δεν τον λένε Άξελ. Τον λένε Τζαξ. Πέρασα δύο χρόνια να τον εκπαιδεύω προσωπικά. Με ξέρει.»