Μια μαμά ξυπνάει συνεχώς κουρασμένη, κολλάει μια κάμερα στην οροφή και αμέσως μετά μετανιώνει που είδε το βίντεο

Μόλις δεκατέσσερις ημέρες νωρίτερα, το σπίτι ήταν γεμάτο ζεστασιά και ήσυχες συνομιλίες. Η Μελάνι στεκόταν στο ηλιόλουστο χωλ, με τα χέρια της σφιχτά τυλιγμένα γύρω από τη μέση του Ντέιβιντ. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη μέχρι τότε επαγγελματική επιτυχία του —μια εταιρική σύνοδος κορυφής δύο εβδομάδων στο Σικάγο—, αλλά σηματοδοτούσε επίσης το μακρύτερο χρονικό διάστημα που θα περνούσε ποτέ εντελώς μόνη στο ευρύχωρο σπίτι τους στο Λος Άντζελες.

Μεταξύ της διαχείρισης του σπιτιού και της φροντίδας της τριών ετών Όλιβ και του δέκα μηνών Μίλο, οι επόμενες δύο εβδομάδες της φαινόταν σαν ένας εξαντλητικός μαραθώνιος. «Είσαι σίγουρη ότι θα τα καταφέρεις;» τη ρώτησε ο Ντέιβιντ με τρυφερότητα, φιλώντας την στο κεφάλι καθώς άφηνε τις αποσκευές του δίπλα στην εξώπορτα.

Η Μελάνι του χάρισε ένα καθησυχαστικό, σίγουρο χαμόγελο, διαλύοντας την ανησυχία που τον απασχολούσε ακόμα. «Θα είμαστε απολύτως εντάξει. Πήγαινε και κάνε θραύση στις παρουσιάσεις σου. Θα κάνουμε βιντεοκλήση κάθε βράδυ πριν πάμε για ύπνο.» Αγκαλιάστηκαν για τελευταία φορά με μια μακρά αγκαλιά, πριν το αυτοκίνητό του μπει στο δρομάκι, αφήνοντάς την μόνη στο ήσυχο σπίτι, καθώς η μπροστινή πόρτα έκλεισε με ένα κλικ.