Φορτηγό πλοίο πέφτει θύμα πειρατών – αλλά αυτό που κάνει στη συνέχεια ο μάγειρας του πλοίου τους αφήνει όλους άναυδους!

«Εδώ», είπε ο Μάνι, δείχνοντας το γκρι μεταλλικό κουτί που βρισκόταν κρυμμένο στη γωνία. Ο Νταχίρ μπήκε μέσα, ακολουθούμενος αμέσως από τον Μπασίρ και τους άλλους δύο. Κανείς τους δεν εμπιστευόταν τον άλλον όταν επρόκειτο για χρήματα. Και οι τέσσερις οπλισμένοι άνδρες στριμώχτηκαν στον στενό, κρύο χώρο, σπρώχνοντας στην άκρη τους σάκους με τα κρεμμύδια, ενώ η αναπνοή τους γέμιζε το μικρό δωμάτιο με ατμό.

Ο Νταχίρ τράβηξε δυνατά το ορειχάλκινο λουκέτο. «Το κλειδί!» «Είναι στο γάντζο», είπε ο Μάνι, δείχνοντας προς την είσοδο. «Ακριβώς δίπλα στην πόρτα.» Σηκώθηκε αργά, υπερβάλλοντας τη δυσκαμψία στα γηραλέα γόνατά του, και άρχισε να περπατά προς την πόρτα. Κανείς δεν τον κοίταξε· όλα τα βλέμματα παρέμεναν καρφωμένα στο ατσάλινο κουτί.

Φτάνοντας στο κατώφλι, ο Μάνι έκανε ένα βήμα πίσω πάνω στο ζεστό κατάστρωμα της κουζίνας, έβαλε όλο το βάρος του πάνω στη βαριά λευκή πόρτα και την έκλεισε με δύναμη. Ο βαρύς χρωμιωμένος μοχλός έπεσε στη θέση του με ένα δυνατό, μεταλλικό κρότο. Κλειδωμένη. Αμέσως άρχισαν τα χτυπήματα. Ο Μάνι άνοιξε λίγο τη μικρή καταπακτή του δίσκου, μισή ίντσα. «Είναι δύο βαθμοί παραπάνω εκεί μέσα!» φώναξε πάνω από τα χτυπήματα. «Απλά θα κρυώνετε! Το ναυτικό είναι καθ’ οδόν!»