Ένας διανομέας παρατηρεί ότι τα δέματα συσσωρεύονται στη βεράντα ενός ηλικιωμένου άνδρα – και τότε ακούει χτυπήματα στην πόρτα

Για έξι χρόνια, η οδός Μπίρτς ήταν το καλύτερο κομμάτι της διαδρομής του Ντάνι Μέρσερ. Δεν ήταν μόνο ο ήσυχος, δεντροφυτεμένος δρόμος, αλλά και το σπίτι στο τέλος του. Εκεί ζούσε ο 84χρονος Λέον Νόβακ, ένας συνταξιούχος ξυλουργός που είχε υπηρετήσει στο Πολεμικό Ναυτικό μαζί με τον αείμνηστο πατέρα του Ντάνι. Μετά το θάνατο του μπαμπά, ο Λέον ανέλαβε να τον φροντίζει σαν να ήταν μέλος της οικογένειας.

Είτε έβρεχε είτε είχε ήλιο, ο γέρος χαιρετούσε από τη βεράντα του, αφήνοντας ένα κρύο μπουκάλι νερό στο ξύλινο κιγκλίδωμα. «Ξεχνάτε να πίνετε», έλεγε με ένα ξηρό χαμόγελο. Επιστρέφοντας από μια εβδομάδα διακοπών στη Φλόριδα, ο Ντάνι δούλευε σκληρά στην πρώτη του βάρδια μετά την επιστροφή, εν μέσω μιας σφοδρής χιονοθύελλας του Δεκεμβρίου. 

Η θέρμανση του φορτηγού του λειτουργούσε ελάχιστα, οι μπότες του ήταν μούσκεμες και οι ώμοι του πονούσαν από το βαρύ φορτίο. Παρ’ όλα αυτά, το ηθικό του ανέβηκε καθώς πλησίαζε στην οδό Μπέρτς, ανυπόμονος να συναντήσει τον Λέον. Όμως, καθώς στρίβονταν στη γωνία, το χαμόγελό του σβήστηκε. Το σπίτι φαινόταν σκοτεινό, κρύο και παράξενα σιωπηλό μέσα στην καταιγίδα που πλησίαζε.