Έχετε αντιμετωπίσει ποτέ αυτό το πρόβλημα; Βρέχει για λίγες ώρες και ξαφνικά το παρτέρι δίπλα στην υδρορροή σας μοιάζει με ένα μικρό βάλτο. Το στρώμα προστασίας είναι παντού, εκτός από εκεί που πραγματικά το θέλετε. Το χώμα έχει ξεπλυθεί, τα φυτά σας βρίσκονται μέσα σε μια λασπωμένη ακαταστασία και σχηματίζεται ένα μικρό χαντάκι κάτω από το σημείο όπου η υδρορροή σας απορρίπτει όλο αυτό το νερό.
Και κάθε φορά που το καθαρίζεις, ξέρεις τι θα ακολουθήσει. Η επόμενη μεγάλη καταιγίδα θα τα ξανακάνει όλα από την αρχή. Αυτό ακριβώς συνέβαινε στην αυλή της Μελίσα Κάρτερ. Η υδρορροή έκανε τη δουλειά της, αλλά όλο αυτό το νερό συγκεντρωνόταν σε μια μικρή περιοχή, όπου χτυπούσε το έδαφος με τέτοια δύναμη που διαταράσσει συνεχώς το παρτέρι.
Αντί να ξαναφτιάχνει τον κήπο κάθε φορά που έβρεχε, η Μελίσα αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι πολύ πιο απλό. Και, παραδόξως, αυτό δεν περιλάμβανε την αντικατάσταση της υδρορροής, το σκάψιμο της αυλής ή την εγκατάσταση κάποιου περίπλοκου συστήματος αποστράγγισης. Πήρε μια σακούλα με κάτι που μπορείς να βρεις σχεδόν σε οποιοδήποτε κατάστημα κηπουρικής ή ειδών σπιτιού. Πέτρες από ποτάμι. Και αυτό που έκανε με αυτές μετέτρεψε εκείνο το συνεχώς λασπωμένο σημείο σε κάτι που πραγματικά φαινόταν σαν να ανήκε εκεί.