Είχε βαρεθεί το νερό της βροχής να μετατρέπει το γκαζόν της σε μια λασπωμένη χάλια, οπότε δοκίμασε αυτή την απλή και φθηνή λύση

Πριν προσθέσει οτιδήποτε, έπρεπε πρώτα να κάνει μια δυσάρεστη δουλειά. Στον χώρο κάτω από την υδρορροή είχαν συσσωρευτεί πολλά από τα συνηθισμένα εξωτερικά σκουπίδια. Κομμάτια φύλλων, χώμα, παλιό φυτόχωμα και άλλα υπολείμματα είχαν συσσωρευτεί στο σημείο όπου το νερό χτυπούσε με τη μεγαλύτερη δύναμη. Έτσι, η Μελίσα φόρεσε ένα ζευγάρι γάντια και άρχισε να τα καθαρίζει. Δεν ήταν ακριβώς μια γοητευτική δουλειά, αλλά δεν πήρε πολύ χρόνο. Και μόλις τα υπολείμματα αφαιρέθηκαν, κάτι έγινε πολύ πιο εμφανές.

Το πρόβλημα δεν ήταν τόσο η ποσότητα του νερού. Ήταν το τι έκανε το νερό όταν έφτανε στο έδαφος. Κάθε φορά που έβρεχε, εκείνο το συγκεντρωμένο ρεύμα χτυπούσε μια μικρή περιοχή με αρκετή δύναμη ώστε να διασκορπίζει το στρώμα φυτοκάλυψης και να παρασύρει το χώμα. Αντί να παλέψει με το νερό, η Μελίσα αποφάσισε να του δώσει ένα μέρος για να κυλήσει.

Εκεί ήταν που ήρθε η σακούλα με τις πέτρες από το ποτάμι. Δεν χρειαζόταν περίπλοκο εξοπλισμό αποστράγγισης ούτε ένα ακριβό έργο διαμόρφωσης του κήπου. Απλώς έπρεπε να δημιουργήσει μια μικρή περιοχή όπου το νερό θα μπορούσε να προσγειωθεί, να απλωθεί και να χάσει μέρος της δύναμής του. Και η λύση βρισκόταν μέσα σε μια σακούλα στο κατάστημα οικοδομικών υλικών.