Ένα ξαφνικό τεράστιο κύμα έβγαλε αυτή τη δύτρια εκτός πορείας — το σόναρ της αποκάλυψε κάτι αδύνατο

Ο Βόρειος Ατλαντικός ήταν ασυνήθιστα ήρεμος, με την επιφάνειά του να κυματίζει σε μακριά, απαλά κύματα κάτω από ένα πυκνό πέπλο γκρίζας ομίχλης. Από την πρύμνη του ερευνητικού σκάφους «Aura», η Δρ. Άρις Θορν έλεγξε για δεύτερη φορά τις στεγανοποιήσεις της καταδυτικής της μάσκας πριν βουτήξει προς τα πίσω στο παγωμένο, μελανό νερό. Τριάντα μίλια μακριά από την ακτή, επέπλεε σε έναν ήσυχο, απομονωμένο κόσμο, με αποστολή να στερεώσει μικρούς πομπούς σόναρ κατά μήκος ενός βυθισμένου βράχου, προκειμένου να χαρτογραφηθεί ο πυθμένας του ωκεανού.

Μέσα από το ακουστικό του κράνους της, η φωνή της πλοιάρχου Μάρκους Κέιν ακουγόταν παραμορφωμένη, αδύναμη και μακρινή μέσα στον θόρυβο της ανοιχτής θάλασσας. «Και οι τρεις πομποί εμφανίζονται στον πίνακα ελέγχου μου, Άρη. Σφίξε τον τελευταίο σφιγκτήρα και γύρνα πίσω στο σκάφος πριν πυκνώσει η ομίχλη.»

Πριν προλάβει η Άρης να πιάσει τη σκάλα επιβίβασης της βάρκας, ο ωκεανός γύρω της ανατράπηκε. Ένας βαθύς, βασανιστικός βόμβος δονήθηκε μέσα στο στήθος της, ταράζοντας τον ίδιο τον αέρα στους πνεύμονές της. Κάτω από το θολό, γκρίζο λυκόφως κάτω από τα πόδια της, μια τεράστια, σκιερή μορφή πέρασε ορμητικά. Η μακριά, αιχμηρή ράχη της έκοβε το νερό σαν μια γιγάντια λεπίδα, βυθιζόμενη προς τα κάτω, ενώ ένας βίαιος τοίχος από εκτοπισμένο νερό την έβγαλε από την ισορροπία της και την έριξε προς τη σκοτεινή επιφάνεια.