Ένα ξαφνικό τεράστιο κύμα έβγαλε αυτή τη δύτρια εκτός πορείας — το σόναρ της αποκάλυψε κάτι αδύνατο

Αναπνέοντας με δυσκολία, η Άρης έβγαλε τον βαρύ εξοπλισμό της από το πλευρό του σκάφους, με την καρδιά της να χτυπάει δυνατά στα πλευρά της σαν παγιδευμένο πουλί. Ανέβηκε βιαστικά στο βρεγμένο κατάστρωμα, μόνο για να βρει τον καπετάνιο Κέιν ξαπλωμένο ανάσκελα, να κοιτάζει προς τα πάνω τη γκρίζα ομίχλη σε απόλυτη κατάσταση σοκ.

«Τι στο διάολο ήταν αυτό;» Ο Μάρκους έβηξε, στηριζόμενος στην κονσόλα πλοήγησης και τρίβοντας τον ώμο του. «Έμοιαζε σαν ένα τεράστιο κύμα να χτύπησε με δύναμη το κύτος ακριβώς από κάτω μας!» «Δεν ήταν κύμα, Μάρκους!» φώναξε η Άρις, με τη φωνή της να τρέμει, καθώς έβγαζε τη μάσκα της και τα σκούρα μαλλιά της έσταζαν πάνω στο πάτωμα. 

«Κάτι τεράστιο μόλις βούτηξε δίπλα μου μέσα στην τάφρο! Ήταν μεγαλύτερο από οτιδήποτε έχω δει ποτέ εδώ κάτω. Είχε σκληρές, οδοντωτές άκρες κατά μήκος της πλάτης του — έμοιαζε με κάποιο είδος αρχαίου τέρατος!» Ο Μάρκους την κοίταξε επίμονα, σφίγγοντας τα δόντια του. «Άρις, δεν υπάρχουν θαλάσσια τέρατα εδώ έξω. Έχεις πανικοβληθεί.» «Ξέρω τι είδα!» απάντησε απότομα, αρπάζοντάς τον από το χέρι. «Έλα να δεις αμέσως τις εικόνες από τον πομπό.»