Μπήκαν βιαστικά στη στενή καμπίνα και συνωστίστηκαν γύρω από τον πίνακα ελέγχου για να παρακολουθήσουν τη ζωντανή μετάδοση από τους πομπούς που είχε μόλις εγκαταστήσει ο Άρης. Στην κύρια οθόνη, μια μακρά, συμπαγής σκιά κινούνταν σταθερά προς τα κάτω μέσα στη μεσαία στήλη του νερού, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο ακουστικό κενό.
Το αντικείμενο εκτεινόταν σε όλο το πλάτος της οθόνης, φαινόταν απίστευτα μακρύ — εύκολα διπλάσιο σε μήκος από τη μεγαλύτερη μπλε φάλαινα που έχει καταγραφεί ποτέ από θαλάσσιους βιολόγους. «Είναι ακριβής αυτή η ένδειξη;» ψιθύρισε ο Μάρκους, με τα μάτια του ορθάνοιχτα, καθώς άγγιζε την γυάλινη οθόνη, με το χέρι του να τρέμει. «Κανένα ζωντανό ον δεν έχει τέτοια δομή.»
«Οι πομποί έχουν βαθμονομηθεί, Μάρκους!» τραύλισε η Άρις, με φωνή γεμάτη πανικό, καθώς τα μάτια της έτρεχαν πάνω στους αριθμούς. Ο τρόμος της την είχε τυφλώσει εντελώς, ώστε να μην βλέπει τη μηχανική της σάρωσης. «Είναι συμπαγές, είναι πυκνό και βουτά κατευθείαν προς το βαθύ χάσμα! Είναι τεράστιο!»