«Είναι εντελώς ακίνητο τώρα», παρατήρησε ο Μάρκους, παρακολουθώντας τους δείκτες βάθους να παραμένουν σταθεροί. «Δεν κινείται ούτε ίντσα.» «Θα πλησιάσω περισσότερο με την κάμερα», είπε η Άρις, με τα χέρια της σταθερά παρά την αδρεναλίνη που κυλούσε στις φλέβες της. «Χρειαζόμαστε μια μακροφωτογραφία αυτού του επιφανειακού υλικού για να δούμε με τι έχουμε να κάνουμε.»
«Πρόσεχε μην πιαστεί το καλώδιο, Άρης», προειδοποίησε ο Μάρκους. «Αν αυτό το πράγμα κουνηθεί ξανά, θα σπάσει το καλώδιο οπτικών ινών μας σε μια στιγμή.» Το πλάνο της κάμερας προχώρησε προς τα εμπρός μέσα στο θολό νερό, σταματώντας μόλις οκτώ πόδια μακριά από τη σκοτεινή μάζα. Οι ακτίνες υψηλής έντασης από αλογόνου έλαμπαν έντονα πάνω στο μαύρο νερό, αποκαλύπτοντας τις λεπτομέρειες της δομής. Ήταν καλυμμένη με ένα λεπτό στρώμα γκρίζου λάσπης, αλλά κάτω από τη λάσπη, το υλικό ήταν πυκνό, σκληρό και με έντονη υφή.
Καθώς η κάμερα έκανε αργή πανοραμική κίνηση προς τα πίσω, το φως ανέδειξε δύο ψηλά, επίπεδα πτερύγια που έσερναν πίσω της — φαρδιές λεπίδες που ακουμπούσαν στη λάσπη εκατέρωθεν μιας στρογγυλεμένης ουράς. Ο Άρης κοίταζε τις καθαρές, γεωμετρικές ενώσεις στα σημεία όπου τα μέρη συναντιόνταν.