Ένας συνταξιούχος των Navy SEAL, που έχει βαρεθεί τους «πειρατές της βεράντας», κατασκευάζει την τέλεια παγίδα

Κάτω στο εργαστήριό του στο υπόγειο, περιτριγυρισμένος από τη μυρωδιά του λαδιού όπλων και του ξύλου κέδρου, ο Άρθουρ έβγαλε ένα μπλοκ χαρτιού με τετραγωνίδια. Η στρατιωτική του εκπαίδευση βασιζόταν στον μη συμβατικό πόλεμο, αλλά ο βασικός του κανόνας ήταν αυστηρός: καμία σωματική βλάβη. Δεν ήθελε να τραυματίσει κανέναν· ήθελε να προκαλέσει απόλυτο ψυχολογικό σοκ — ένα αποτρεπτικό μέτρο τόσο βίαιο, ώστε κανείς να μην τολμήσει να ξαναπατήσει το πόδι του στη βεράντα του.

Απέρριψε τις παγίδες με ελατήριο, τα αιχμηρά βρόγχια και το σπρέι πιπεριού. Πολύ απρόβλεπτα. Πολύ μεγάλος κίνδυνος σωματικού τραυματισμού. Το βλέμμα του έπεσε στο κλειδωμένο χαλύβδινο ντουλάπι των πυρομαχικών του. Μέσα βρισκόταν ένα πράσινο πλαστικό κουτί με άσφαιρα εκπαιδευτικά φυσίγγια διαμετρήματος 12. Βαριά πλαστικά κελύφη γεμισμένα με μαύρη πυρίτιδα και χαρτοπετσέτες.

Ούτε μόλυβδος, ούτε θραύσματα, ούτε βλήμα. Μόνο ένας εκκωφαντικός, συγκλονιστικός τοίχος ήχου και καπνού. Πήρε ένα μολύβι και άρχισε να σχεδιάζει έναν μηχανισμό πυροδότησης με ελατήριο και σύρμα ενεργοποίησης, ενσωματωμένο σε ένα ψεύτικο κουτί αποστολής.