Ένας συνταξιούχος των Navy SEAL, που έχει βαρεθεί τους «πειρατές της βεράντας», κατασκευάζει την τέλεια παγίδα

Μέχρι τα μεσάνυχτα, ο μηχανισμός είχε κατασκευαστεί. Αποτελούνταν από μια βαριά βάση από κόντρα πλακέ, έναν χαλύβδινο κρουστήρα και ένα ελατήριο που κρατιόταν οπλισμένο από μια συρόμενη μεταλλική πλάκα. Ένα πλεγμένο σύρμα συνέδεε το έλασμα με ένα εξωτερικό σχοινί που ήταν στερεωμένο στο πλαίσιο της πόρτας. Αν κάποιος σήκωνε το κουτί περισσότερο από δύο ίντσες, το σύρμα τραβούσε το έλασμα, απελευθερώνοντας τον κρουστήρα μέσα στο κενό κάλυκα.

Πριν το θέσει σε λειτουργία, ο Άρθουρ έπρεπε να βεβαιωθεί για την ασφάλειά του. Την αυγή, πήρε το κουτί με τη συσκευή στην περιφραγμένη αυλή του. Τοποθέτησε μια μεγάλη, ώριμη ντομάτα ακριβώς πάνω από τη ραφή του άνω καπακιού — το ακριβές σημείο από όπου θα εξέρχονταν το αέριο που προκαλεί διάσειση. Έκανε δέκα βήματα πίσω, έβαλε ωτοασπίδες και τράβηξε το κορδόνι δοκιμής που ήταν δεμένο στο κουτί. ΜΠΟΥΜ.

Το ωστικό κύμα έκανε τις σανίδες του φράχτη να τρεμοπαίζουν, και ένα σύννεφο θειώδους καπνού γέμισε τον αέρα. Ο Άρθουρ προχώρησε μπροστά. Το κουτί ήταν άθικτο, και η ντομάτα παρέμενε εντελώς άθικτη, απλώς καλυμμένη με μαύρη αιθάλη.