Ένας δασοφύλακας ερευνά την παράξενη συμπεριφορά των ζώων κατά τη διάρκεια της περιπολίας του – Μόλις συνειδητοποιήσει τι σημαίνει αυτό, λέει σε όλους να τρέξουν

Ο Μαρκ ξεκίνησε να κατεβαίνει τις γνωστές στροφές που οδηγούσαν στο High Meadow. Ο αέρας ήταν ήπιος και το μονοπάτι ήσυχο. Καθώς κατέβαινε περνώντας τον δείκτη των τριών μιλίων, σταμάτησε για να κοιτάξει γύρω του. Συνήθως, αυτό το τμήμα του μονοπατιού έσφυζε από άγρια ζωή — σκίουροι που έτρεχαν γρήγορα πάνω στα γρανιτένια σκαλοπάτια, κίσσες που φώναζαν από τα ψηλά κλαδιά και, περιστασιακά, ελάφια που βόσκουν κοντά στο ρυάκι. 

Σήμερα, παρατήρησε μόνο έναν σκίουρο να τσιρίζει ψηλά σε ένα πεύκο. Δεν ήταν παράξενο — τα άγρια ζώα κινούνταν συνεχώς, ανάλογα με την κίνηση στο μονοπάτι — αλλά σίγουρα υπήρχαν λιγότερα ζώα από ό,τι συνήθιζε να βλέπει σε μια καθαρή πρωινή μέρα.

Ο Μαρκ έφτιαξε τους ιμάντες του σακιδίου του και συνέχισε να κατεβαίνει το μονοπάτι, υποθέτοντας ότι μια ομάδα πεζοπόρων που περνούσε από εκεί ίσως να είχε τρομάξει τα άγρια ζώα της περιοχής νωρίτερα το πρωί. Επιτάχυνε το βήμα του, με στόχο να περάσει το High Meadow πριν αρχίσει η μεσημεριανή ζέστη.