Ένας έφηβος μπαίνει στο νοσοκομείο με ένα κουτί παπουτσιών — το προσωπικό μένει άναυδο μπροστά στο περιεχόμενό του

Όταν επιτέλους επέτρεψαν στον Νόελ να καθίσει, τα πόδια του έτρεμαν. Η Λίλι είχε οδηγηθεί μέσα από μια διπλή πόρτα και το κουτί παπουτσιών είχε εξαφανιστεί μαζί της. Καθόταν κάτω από μια τηλεόραση που δεν παρακολουθούσε, κοιτάζοντας τα χέρια του. Λίγα λεπτά αργότερα, η Κάρλα επέστρεψε από το χώρο θεραπείας. «Είναι σταθερή», είπε. «Πολύ κρύα, αλλά σταθερή.» Ο Νόελ άφησε μια αναπνοή. «Άρα θα γίνει καλά;» Η Κάρλα του έκανε ένα μικρό νεύμα με το κεφάλι. «Την έφερες εδώ εγκαίρως.»

Ο αστυνόμος Ντάνιελς είπε: «Πρέπει να μάθω τα πάντα για τη γυναίκα που την άφησε». Η Νόελ του μίλησε για το γκρι παλτό, το κουτί παπουτσιών και το σκούρο αυτοκίνητο απέναντι. Όταν ανέφερε ότι ο άντρας βγήκε από το αυτοκίνητο και την ακολούθησε, ο Ντάνιελς σταμάτησε να γράφει. «Θυμάσαι τίποτα για τον άνδρα ή το αυτοκίνητο;» Ο Νόελ κούνησε το κεφάλι του αρνητικά.

Ο Ντάνιελς ρώτησε αμέσως για τις κάμερες ασφαλείας. «Εσωτερικές και εξωτερικές», απάντησε ο Νόελ. Ο αστυνομικός έκανε ένα τηλεφώνημα και μετά τον κοίταξε ξανά. «Ωραία. Αυτό μπορεί να μας πει πολλά.» Ο Νόελ έριξε μια ματιά προς τις πόρτες του θεραπευτηρίου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, σκεφτόταν μόνο τη Λίλι. Τώρα φαντάστηκε τη γυναίκα να εξαφανίζεται στο σκοτεινό δρόμο με κάποιον πίσω της. Για πρώτη φορά, μια άλλη πιθανότητα πέρασε από το μυαλό του.