Το σόναρ της Ακτοφυλακής εντόπισε κάτι στον βυθό — και στη συνέχεια κατέβηκαν δύτες

Η οθόνη του σόναρ πολλαπλών ακτίνων αναβόσβηνε στο αμυδρό φως της γέφυρας του σκάφους της Ακτοφυλακής, του «Vigilant», ρίχνοντας μια απόκοσμη πρασινωπή λάμψη στο πρόσωπο της Σαμίρα. Κοίταζε επίμονα την οθόνη, ενώ το στομάχι της σφιγγόταν από έναν κρύο, ενστικτώδη φόβο. Η οθόνη δεν έδειχνε την απαλή, καμπυλωτή σιλουέτα μιας αμμοθίνης ούτε τη διάσπαρτη ηχώ ενός κοπαδιού ψαριών. Αντ’ αυτού, ένα οδοντωτό μαύρο κενό διέσχιζε το κέντρο της ένδειξης — μια νεκρή ζώνη σε βάθος τετρακοσίων ποδιών, όπου τα ακουστικά σήματά της απλώς εξαφανίζονταν στο κενό.

«Κοίτα το ραντάρ», ψιθύρισε ο Τζαξ, ακουμπώντας με τρεμάμενο χέρι μια κούπα καφέ πάνω στην κονσόλα. «Δεν ανακλά. Το απορροφά. Είναι σαν κάτι εκεί κάτω να καταπίνει ολόκληρο το σήμα.»

Σε βαθιά νερά, ένα απορροφητικό σήμα συνήθως σήμαινε ένα κατεστραμμένο κύτος, ενεργό σύστημα παρεμβολής ή ένα μη εκραγέν ωφέλιμο φορτίο. Ό,τι κι αν βρισκόταν στον πυθμένα του ωκεανού, ήταν τεράστιο, αφύσικο και ικανό να βγάλει ένα μικρό σκάφος εκτός πορείας αν άλλαζε το ρεύμα. «Αν αυτό το αντικείμενο αποσταθεροποιεί την υφαλοκρηπίδα, θα μπορούσε να προκαλέσει μια τοπική κατολίσθηση ή να ανατρέψει το καταδυτικό μας σκάφος», είπε η Σαμίρα, σφίγγοντας τη ζώνη κατάδυσης της. «Πρέπει να το δούμε με τα μάτια μας πριν ό,τι κι αν βρίσκεται εκεί κάτω μας τραβήξει κάτω. Φόρεσε τη στολή σου, Τζαξ. Πάμε να το ελέγξουμε.»